دنيای من

عکسهایت فوق العاده است.لذت بردم.

خوش باشید

سلام شهرزاد عزيز
اي كاش ميشد بوي برنج رو هم لينك داد! فكر مي كنم، بدون عكس شدن هم آن لحظات جاودانه شده اند. همين كه گفتي نميداني كه نصفه نيمه آمده اي، خودش كافي است. راستي جاده لاكان كه خيلي كوتاه تر بود؟ نكنه از طرف دانشگاه گيلان رفتي و از طرف جاده تهران بيرون آمدي؟ يا شايد مسير ديگري هم ساخته اند كه روح من خبر نداره؟
خب، من هم سعي كردم با كمك عكس هاي تو، يه سري به ” تمش كله “ جاده لاكان زده تا كمي ” ولش “ بچينم. كودكي و نوجواني ام با نام لاكان و امامزاده اش گره خورده. دستت درد نكنه.

خوشحالم که می بینم می نویسین